تأثیر بارور کردن ابرها بر افزایش بارندگی محدود و وابسته به شرایط جوی خاص است . برخلاف تصور عمومی ، بارور کردن ابرها معجزه نمیکند و فقط در برخی شرایط خاص میتواند میزان بارش را بین ۵ تا ۱۵ درصد (در بهترین حالتها تا ۲۰ درصد) افزایش دهد. در ادامه توضیح دقیقتر میدهیم :
بارور کردن ابرها چیست؟
فرآیندی است که طی آن با استفاده از هواپیما یا راکت ، موادی مثل یدید نقره یا نمک به درون ابرهای مناسب تزریق میشود تا فرآیند چگالش یا انجماد قطرات آب تسریع شود و احتمال بارش افزایش یابد.
چه شرایطی باید فراهم باشد تا موفق شود؟؟؟
1. وجود ابرهای مناسب (ابرهای سرد یا دارای پتانسیل بارش)
2. رطوبت کافی در لایههای جو
3. عدم وجود باد شدید یا شرایط ناپایدار جوی
4. دقت و زمانبندی درست در تزریق مواد
محدودیتها و واقعیتها :
اگر ابر مناسبی نباشد ، باروری کاملاً بیاثر است.
در مناطق خشک با نبود رطوبت کافی، باروری کاربرد کمی دارد.
تاثیر آن بیشتر در افزایش شدت یا مدت بارش موجود است، نه ایجاد بارش از هیچ.
نمیتوان آن را جایگزین برنامههای مدیریت منابع آب یا کاهش مصرف دانست.
آمار تقریبی اثرگذاری (طبق مطالعات جهانی و داخلی):
نوع اقلیم درصد افزایش بارش تخمینی
اقلیم نیمهخشک یا مرطوب ۵ تا ۱۵ درصد
مناطق خشک و گرم زیر ۵ درصد یا بیاثر
شرایط ایدهآل (نادر) تا ۲۰ درصد (موقت)
در ایران چطور؟؟؟
در ایران نیز پروژههای باروری ابر انجام شده ، بهویژه در استانهایی مثل یزد ، فارس ، اصفهان و کرمان ، ولی :
به دلیل کمبود ابرهای مناسب و رطوبت پایین ، اثرگذاری آن محدود بوده است
هزینه بالا و اثربخشی پایین باعث شده برخی کارشناسان آن را غیراقتصادی یا حتی تبلیغاتی بدانند.
جمعبندی :
بارورسازی ابرها فقط یک روش مکمل است ، نه راهحل اصلی برای مقابله با خشکسالی . نقش آن در افزایش بارش نسبی ، موقت و وابسته به شرایط خاص جوی است.